Team

“Gestart in 1989 met tractorpulling. Begonnen met een fordson Major bij Reinders/ITTC. In 1995 Prostock klasse NTTO met een Ford TW15 onder de naam Roger Rabbit. In 2001 de Massey Ferguson V8 gebouwd en verbeterd tot op heden.”

“Het begon allemaal met het kopen van een huis met een niet geheel alledaagse bijwerking. Toen mijn vrouw en ik ruim twintig jaar geleden ons droomhuis kochten, vertelde de verkoper terloops dat de buren "af en toe aan een tractortje sleutelden". Een onschuldig detail, dachten we nog. Tot de lente aanbrak en er geen schattig rood eencilindertje uit de schuur kwam rollen, maar een brute Massey Ferguson 1150 met een gigantische Perkins V8. Dit mechanische monster werd te pas en te onpas tot leven gewekt. Meestal op tijdstippen dat normale stervelingen al lang op een oor lagen. Ons huis trilde op zijn grondvesten, het servies rammelde in de kasten en de nachtrust veranderde in een permanente stand-by modus. De strategie van Rene Manders: Beproefde Gastvrijheid In augustus besloot teamcaptain Rene Manders een tactische zet te doen. Hij stapte op ons af met de legendarische woorden: "Goh, vinden jullie het leuk om eens te komen kijken op onze thuiswedstrijd in Bakel? Dan kun je eens zien wat we allemaal doen met die tractor." Omdat hij er meteen bij vermeldde dat er gratis bier en warm eten klaarstond, was ik snel overtuigd. Van de sport tractorpulling had ik op dat moment nog nooit gehoord. Ik dacht waarschijnlijk dat het ging om het verplaatsen van grasmaaiers met een touw. Tijdens de wedstrijd in Bakel veranderde mijn wereldbeeld acuut. Wat een gigantisch geweld, wat een decibels, wat een spektakel! Naarmate de middag vorderde en het bier rijkelijk vloeide, nam mijn enthousiasme zienderogen toe. Aan het einde van de wedstrijd, met net wat te veel biertjes op, riep ik hardop: "Waarom staat daar eigenlijk nog niemand op die tractor?!" Dat had ik natuurlijk niet moeten zeggen. Nog voor de laatste schuimkraag was neergeslagen, liep ik naar huis met een getekend sponsorcontract voor drie volle jaren. Dit had wel een belangrijk strategisch voordeel: ik mocht in ieder geval vanaf dat moment elk jaar gegarandeerd naar de legendarische sponsordag komen. Van Website-Weigeraar tot Digital Manager Een aantal jaren later kwam de vraag of ik de website van Bad Boys Toy wilde bijhouden. Mijn eerste reactie was heel helder: daar had ik absoluut geen zin in. Het taakje werd gelukkig toebedeeld aan iemand anders. Helaas hield deze persoon het na een paar maanden voor gezien. Toen de vraag voor de tweede keer op mijn bordje kwam, ging ik overstag en ben ik aan de slag gegaan. De conclusie was snel getrokken: de website was zo verouderd dat we beter een frisse start konden maken. We lanceerden een officiële Facebook-pagina. Inmiddels staat de teller op bijna 15.000 volgers. Van een werkplaats in de achtertuin naar een digitaal platform met duizenden enthousiaste fans. Koffiedrinken als Tactische Informatiewinning Naast het beheren van de socials besloot ik aan te sluiten bij het vaste ritueel: koffiedrinken op de dinsdag- en donderdagavond. Officieel voor de gezelligheid, officieus als meedogenloze onderzoeksjournalist. Tijdens deze informele momenten vliegen de mooiste verhalen en technische details over tafel, die vervolgens perfect gebruikt kunnen worden voor de posts op de pagina. Huidig takenpakket na 15,5 jaar dienst: Sponsorwerving: Mensen overtuigen om te investeren in brullend geweld en ronkende motoren. Marketing: Het merk Bad Boys Toy strak op de kaart houden. Facebook & Socials: Bijna 15.000 volgers dagelijks voorzien van updates en nieuws. Sponsordag: Zorgen dat onze sponsoren de dag van hun leven krijgen. Media & Fotografie: Zoveel mogelijk mee naar wedstrijden om de actie haarscherp vast te leggen. Het Absolute Hoogtepunt op de Klei Ik heb in de loop der jaren vele teamleden zien komen en gaan, maar wat hebben we een fantastisch en gezellig clubje bij elkaar. Inmiddels heb ik verschillende buitenlandse wedstrijden mogen meemaken en ben ik geheel ingeburgerd in het tractorpullingwereldje. Als absolute klap op de vuurpijl mocht ik vorig jaar in Ysselsteyn zelf plaatsnemen op de dikke MF om een run te maken op de baan. De brute kracht voelen en de klei om je oren zien vliegen: wat een ongekende ervaring was dat! Op naar de Toekomst Er staan nog een aantal wedstrijden op het programma voor 2026, en daarna pakken we even onze rust. Maar niet voordat we ervoor zorgen dat er voor de komende sponsordag een gloednieuwe website online staat. Ik hoop nog heel lang van al mijn tractorpullingvrienden en deze geweldige sport te kunnen genieten.”

“Mijn naam is Giel van Bree, ik ben 24 jaar oud, woon in Deurne en ben werkzaam in de landbouwtechniek. In de winter van 2025 kwam ik op een feestje in contact met Rudy. We raakten aan de praat over het tractorpullingteam 'Bad Boys Toy' en wij stelde voor dat ik eens een avondje in de werkplaats zou komen kijken. Dat beviel meteen supergoed. Er heerste een gezellige sfeer en het was mooi om te zien hoe een clubje techneuten zat te brainstormen over de aanpassingen aan de tractor. Aan het einde van de avond gaven ze aan dat ik van harte welkom was om vaker te komen. Zo ben ik uiteindelijk bij het team terechtgekomen. Binnen het team sleutel ik nu mee aan de tractor, help ik tijdens wedstrijden met het klaarmaken ervan en sta ik af en toe op de baan.”

“In 2002 begonnen als vrijwilliger bij Tractorpulling Bakel. Zo heb ik Team Bad Boys Toy leren kennen. Vaak meegeholpen met sponsordagen en op pad geweest met het team. Sinds 2022 lid van het team en partner van de Team Captain.”

“Tractorpulling hoe ben ik erbij gekomen: Vroeger mocht ik altijd met papa, ome rene en de rest van het team mee naar de wedstrijden. Daarna werden de tractorpulling weekenden verruild voor crossbanen en later cafe's om vervolgens sinds enkele jaren weer terug te keren als actief teamlid van Bad Boys Toy. In de vrije weekenden probeer ik met de motor op pad te gaan of tijd te spenderen met vrienden. Op de eerste plaats zorg ik ervoor dat de tractor elke wedstrijd op de best mogelijke manier op de baan komt. Daarnaast samen nadenken over verbeteringen aan de tractor en een helpende hand bieden bij de te bouwen truck. Na alle werkzaamheden krijg ik regelmatig de eer om achter de pedalen te gaan zitten van de Bad Boys Toy.”

“Hoi, ik ben Reinout, getrouwd met Monique en vader van Max. Samen wonen we in de parel van Brabant, Milheeze. Op dezelfde plek ben ik in 1978 geboren, in die tijd was het nog een agrarisch bedrijf met vleesvarkens en melkvee. Het enige wat mijn interesse wekte waren de tractoren, op het eigen erf en in de nabije omgeving. Volgens mijn moeder hadden ze de babybox maar naar het raam geschoven zodat ik er door klimcapriolen niet uitviel als ik een trekker hoorde, maar gewoon precies over de vensterbank kon spieken. Tijdens mijn jeugd is ons mam zo gek geweest om mee naar de molen in Bakel te gaan, waar er een trekkertrek wedstrijd gehouden werd. Het jaar erop had ze bedacht dat ik wel groot genoeg zou zijn om mezelf daar te redden. Tractor pulling Bakel was dan ook een jaarlijkse traditie. Ook kwam ik er achter dat er meer wedstrijden waren dan alleen in Bakel. Zo herinner ik ook Wanroy en ook andere plekken, als ik iemand met auto en rijbewijs zo gek kon krijgen dan werd er een wedstrijd bezocht. Tot op heden vind ik tractorpulling misschien wel het leukste spelletje wat er is. Vanaf het moment dat ik zelf in het bezit was van een rijbewijs was het hek van de dam. Ook was er veel contact met dorpsgenoot Tino Wilbers, waar ik voor het eerst tractorpulling mocht meemaken langs en op de baan zelf. Via Tino ben ik toen ook wel eens in contact gekomen met ene Rene Manders, die uit Bakel kwam. Toen ik een wedstrijd aan het kijken was, geen idee welke, kwam er een 8 cilinder diesel aan de start, niet mijn merk, maar wel bijzonder. Terwijl ik een rondje aan het maken was op het parkeerterrein voor deelnemers ben ik uit nieuwsgierigheid eens een praatje wezen maken met Rene en Karin en anderen die daar waren. Na een heel aantal wedstrijden waar het babbeltje vanzelfsprekend was geworden zei Rene, is het niet veel handiger om in Bakel in te stappen en mee te gaan ipv alle wedstrijden op eigen gelegenheid te bezoeken. Kom van de week maar eens 's avonds naar de Grotelseheide, bakkie doen. Aldaar bleek er niet alleen de MF te staan, ook een verbouwde bibliotheek bus, die een heel eind af was aan de buitenkant, maar aan de binnenkant nog in de afbouwfase was. Dat was ook wel een leuk project waar ik me enigszins ook wel kon bezig houden, want een techneut ben ik niet. Een bakkie doen kwam zo snel tot een aantal keren per week, als de werksituatie dit toeliet. Op een gegeven werd er een steek-ring sleutel in mijn hand geduwd en verzocht deze even vast te houden. Na een minuut sprak Rene de woorden; je hebt de sleutel nog steeds vast en je hebt hem ook niet laten vallen, dus ook jij kan sleutelen. Een datum weet ik niet, zelfs het jaartal is gissen maar vanaf toen ben ik vaak mee geweest naar wedstrijden in binnen en buitenland. In die tijd had alleen Karin een groot rijbewijs en kwam het goed uit dat ik er ook 1 had/heb. Dus, taken pakket, buschauffeur en diverse onderhoudstaken aan bus of trekker, koffie zetter en corveeer. Drank aanvuller en opmaker, luisteraar en spreker. Op een aantal periodes waarin huizen bouwen of verbouwen de prioriteit hadden ben ik dit min of meer nog steeds blijven doen. Door de jaren heen is er ook steeds meer contact gekomen met andere teams, niet alleen de proost- rockers maar ook andere klasses en ook uit andere landen. Nu er een (nieuwe) vrachtwagen is kunnen we weer beginnen zoals in mijn begin carriere. Alleen tijd, tijd is er voor iedereen even veel maar de verdeling daarvan is een behoorlijke uitdaging. Er zijn uiteindelijk ook veel meer dingen dan alleen tractorpulling, ook al is dat het leukste spelletje wat er is.”